Я прыйшла ў «Маладосць» не зусім маладою. За плячыма быў літаратуразнаўчы досвед. Прыйшла з тэкстам, які некалькі гадоў адлежваўся, чакаў свайго часу, — пра сябе, убачаную праз прызму радаводу. Адбылася радыкальная змена аб’ектыва: раней ён быў скіраваны на літаратурныя творы, цяпер — на мяне. Гэта вымагала смеласці, таму што азначала «распрануцца» — быць шчырай, адкрытай. І я рызыкнула.
Наступным крокам да «Маладосці» стаў удзел у конкурсе — «РэANIMAцыі». Працаваць у мастацкім жанры найперш азначае пісаць пра сябе. Расхінуцца перад светам боязна: уразлівасць так спакушае і правакуе іншага. Але, калі абодвум удасца вытрымаць яе, можа нарадзіцца нешта сапраўды каштоўнае.
Што з усяго гэтага выйдзе? Паглядзім.
Наталля Бахановіч
Інфармацыя падрыхтавана па матэрыялах часопіса «Маладосць».